Sinds januari 2020 leiden wij een heel ander leven.
Met ons 3-tjes wonen we op Bali en zoals de titel al doet vermoeden is er 1 ding wat ik totaal niet mis.

Ik heb al 9 maanden geen haast meer!

Dat vind ik zo enorm fijn! Er is geen “ochtendspits”, geen afspraken waar we op tijd moeten zijn, geen files. Niks van dat.

Ik woon samen met mijn vriend en zoontje van 2,5 in een prachtig huis in het zuiden van Bali. Elke ochtend sta ik om 6.15 op om de zonsopgang te kijken vanuit de hangmat en voor mijn eigen me-time.
Ik stel mezelf elke dag 3 vragen om echt diep te voelen wat er speelt. (lees deze blog voor de 3 vragen)
Vervolgens komt mijn vriend rond 7.15 er even bijzitten, kletsen we wat en gaan we om 7.30 sporten. Een half uurtje. Dan halen we ons zoontje eruit. Die is vaak al wakker maar ligt meestal nog te zingen of te spelen.
We maken samen het ontbijt klaar (smoothie bowl) en douchen om de beurt.
Tegen 9 uur ga ik aan het werk en gaan mijn 2 mannen allerlei dingen doen. (van vliegeren tot aan vissen of apen kijken tot aan koffie op het strand)

Ik werk thuis, op de slaapkamer staat een bureau. Mijn zoontje weet dat de deur dicht moet blijven, maar af en toe komt hij me toch een kusje brengen. Heerlijk is dat!

Verder hebben we eigenlijk een heel simpel leven.
We doen 1 x per week of 2 weken boodschappen in de supermarkt en laten de rest (groente en fruit) thuis bezorgen.

Een paar keer per week gaan we naar het strand. En de enige “afspraak” die ik heb is op vrijdagochtend naar de yoga. Een half uurtje rijden. Ik vertrek dan 45 minuten voor de les. Lekker op mijn gemakje scooter ik door de Balinese straten. Daar geniet ik enorm van. Ik heb er deze week een podcast over opgenomen waarbij ik je helemaal meeneem van ons huis tot aan de yogastudio. (nieuwsgierig? – hier te beluisteren)

We hoeven met ons nieuwe leven dus nooit meer ergens om een bepaalde tijd te zijn! Ja eens in de 2 weken doen we mee aan een plastic clean up op het strand waar we dan om 8 uur ‘s ochtends ‘moeten’ zijn, maar hey! we zijn in Indonesië. 15 minuten later is hier meer dan normaal. We laten de haast dan ook volledig los, maar zijn altijd op tijd.

Overigens brengt deze Balinese relaxedheid ook met zich mee dat je geen afspraken op tijd haast kunt maken, maar daar worden wij dan weer heel erg flexibel van! Een mooie les.

Geen haast meer hebben betekent niet dat ik het nooit meer druk heb of onrust ervaar. In mijn werk heb ik soms best piekmomenten en moet er nog van alles voordat we naar het strand gaan, of werk ik die week veel ‘s avonds. Maar dat weegt absoluut niet op tegen de files en haast in Nederland.
Mijn zoontje moest om 8.30 bij de opvang zijn (al mocht dat ook best een kwartiertje later hoor, maar het zat zo in mijn hoofd). Ik wilde zoveel mogelijk in een paar uurtjes plannen, waardoor altijd haast en tijd tekort. Afspraken bij consultatiebureau, met klanten, bij familie, met vriendinnen. En ik was iemand die standaard te laat startte met klaarmaken en er dus ook voor zorgde dat ik vaak haast ervoer.

Ik persoonlijk vind mijn nieuwe leven heerlijk en ik weet niet of ik ooit nog terug zou willen naar het oude. Straks wanneer mijn zoontje naar school gaat (al wordt het misschien ook homeschooling) zal het best soms anders zijn dan ik nu omschrijf. Maar ik denk wel dat wij er alles op alles gaan zetten om deze relaxedheid vast te houden waar dan ook ter wereld.

Lijkt jou zo’n leven zoals ik het omschrijf iets? Of zou je daar helemaal kriebelig of iets anders van worden?

Wil je meer meekrijgen van dit Bali leven, volg me dan op instagram

 

Liefs Noortje